Kızım ve Öğrencilerim

Onlarsız bir hayat düşünmek zor! Hümanist ve çok sabırlı olmak gerekiyor bu mesleği seçmek için.Bazen kızarsınız, bazen seversiniz; ama hiçbir zaman kötülüğüne değil, her zaman iyiliğine yaparsınız bunu. Çünkü onları çocuğunuzdan ayrı tutmazsınız, tutamazsınız da... Keşke masumlukları hiç gitmese, keşke hiç değişmeseler, keşke içlerine ömürlerinin sonuna kadar hiç kötülük girmeyip hep böyle güzel, hep böyle katışıksız, içten kalsalar...

İlginçtir günümüzde medya bile sürekli öğretmenleri yermekte yerden yere vurmakta acaba düşünmüyorlar mı ki onları o seviyeye gelmeye sağlayan insanlar öğretmenleri değil miydi? Bu kadar kötü mü öğretmenler ki onların üstlerine çok gidiyorlar.Anlayıp dinlemeden tek taraflı yargısız infaz yapmak onlar için ne kadar kolay. Haber olsun yeterli!Başka insanların hayatını karartmak ve bunun üzerinden para kazanmak ne kadar doğru olabilir ki! Kendilerinin yaptığı yayınlar yüzünden çocuklarımız şiddete, uyuşturucuya, beyinlerinin uyuşturulmasına maruz kalıyorlar. Asıl en büyük kötülüğü yarınlarımıza medya yapıyor Bunun farkında değiller mi? Elbetteki farkındalar,belki amaçları farklı ne dersiniz? Bu yüzden çocuklarıma tv seyretmeyi mümkün olduğu kadar azaltıp kitap okumaya yönelmelerini istedim. İnşallah beni bu konuda sevgili öğrencilerim hayal kırıklığına uğratmazlar; çünkü onlara güveniyorum. Yüzlerindeki ve gözlerindeki o gülümsemenin içtenliğine güveniyorum...